Lucien Van Impe “Ik weet niet wat er allemaal op mij zal afkomen”

Lucien Van Impe kijkt uit naar de vijftigste verjaardag van zijn memorabele Tourzege. 18 juli 1976! Een dag die de Belgische wielerwereld zich dit jaar met een geel randje zal herinneren en ook de dag dat er in Mere geen doorkomen aan was. Lucien Van Impe won de Tour en dat zorgde voor een nooit gezien volksfeest. Dit onvergetelijke moment is dit jaar levendig aanwezig want de Tourzege van Lucien Van Impe wordt nog eens uitvergroot. En aansluitend uitgebreid gevierd. Er staan tal van feestelijkheden op stapel. “Ik weet niet wat er allemaal op mij zal afkomen maar het is uiteraard leuk om dit allemaal te kunnen meemaken” vertelt de ‘kleine van Mere’.

“Ik ben altijd de volksmens gebleven”

“Ik weet dat men al één en ander aan het uitwerken is. Iedereen kon ideeën droppen bij het gemeentebestuur. Want een jubileum van 50 jaar is natuurlijk wel iets speciaals. Toen ik nog koerste was het ieder jaar feest en nadien werd ik om de vijf en tien jaar wel eens via een
officiële weg aan mijn Tourzege herinnerd. Maar nu kunnen we spreken van een mijlpaal.”

Er gaat haast geen dag voorbij of Lucien Van Impe wordt nog altijd aangesproken over zijn ‘moment de gloire’. “Het is natuurlijk geen overrompeling meer zoals destijds. De dag dat ik thuis kwam van de Tour staat nog altijd op mijn netvlies gebrand. Zo’n kermis bestaat nu nergens meer. Maar ook de jaren nadien werd ik niet vergeten. Ik herinner me nog de periode dat bussen met toeristen halt hielden voor mijn deur. Ik ben niet iemand die mensen teleur wil stellen en ging graag met jan en alleman op de foto. Nu zijn het meer toevalligheden zoals wielertoeristen die eens stoppen om goeiendag te zeggen. Of mensen die op café een praatje willen slaan. Op straat kennen de mensen me ook nog altijd. Ik vind dit eigenlijk nog wel leuk want ik ben eigenlijk altijd de volksmens gebleven. De dag kan ik niet meer kan buitenkomen, zullen ze me ook niet meer kennen.”

“Voetbal gespeeld met Willy Sommers”

Het moet gezegd. Lucien Van Impe viert op 20 oktober zijn tachtigste verjaardag maar komt nog altijd kwiek voor de dag.  “Ik heb na mijn carrière nog lange tijd voetbal gespeeld in Zwalm, met een groepje BV’s, de ‘Stars in Stripes’. Ondermeer Willy Sommers was er toen bij. Maar toen begon ‘mijne moteur’ was te sputteren en heb ik het wat rustiger  aan moeten doen. Thans ga ik met mijn zoon nog vissen. Heel rustgevend en daar voel ik me goed bij.”

Grasduinen in het verleden met Lucien Van Impe levert een spraakwaterval aan verhalen op. In 1976 lukte wat voorheen eigenlijk onmogelijk was. Eddy Merckx diende door een blessure verstek te geven en dat gaf de concurrentie munitie om de Tour te winnen. “Tegen Merckx de ronde winnen, was heel moeilijk. Ik was al tevreden als ik hem op een beklimming even kon voorbij rijden. Dat voelde heel plezant aan maar finaal was Eddy altijd te sterk. Ambities voor het eindklassement dienden we snel op te bergen. Ik focuste me dan maar telkens op het bergklassement dat ik zes keer won. Maar vijftig jaar geleden was Eddy er niet bij en toen heb ik mijn grote slag kunnen slaan”. Lucien Van Impe won de Tour voor Joop Zoetemelk (op 4’14”) en Raymond Poulidor (op 12’08”).

“Ik zie Remco de Tour nooit winnen”

We kunnen er niet aan voorbij om ook eens te polsen naar  Luciens indrukken over de huidige tenoren. ‘Al blijft het moeilijk om verschillende generaties te vergelijken. Tadej Pogacar? Een klasbak! Hij staat boven iedereen zoals Merckx. Dergelijke renners zijn echt wel uitzonderingen en komen maar zeldzaam voor. Eigenlijk was ook Bernard Hinault een figuur die in dat rijtje paste. Maar de Sloveen zal nooit het palmares van Merckx evenaren. Eddy reed 150 koersen per jaar, Pogacar komt maar aan 50 wedstrijden per jaar.”

Lucien Van Impe is nog altijd de laatste Belgische Tourwinnaar. “Ik denk niet dat daar snel verandering zal inkomen. Remco Evenepoel? Voor een ronderenner is het recuperatievermogen het belangrijkste onderdeel na de prestatie. Na een aankomst in een zware bergrit moet je bij manier van spreken even fris kunnen zijn als de eerste dag. Dat heeft Remco niet. Hij heeft iets teveel een mindere dag. De ronde van Frankrijk is 21 dagen na elkaar een klassieker rijden. Dan moet het niet alleen in de benen maar ook in het koppeke goed zitten. Eerlijk, ik zie Remco nooit de Tour winnen.” 

Ter gelegenheid van de verjaardag worden er 3 speciale bieren op de markt gebracht:

Bolletjestrui:
Ne Klimmer, blond bier, 4,8% vol.

Gele trui: 
Alpe Lucien, een kruidige trippel, 7,9% vol. Waarom 7,9%, dit is de gemiddelde stijgingspercentage van Alpe D’Huez. 

Kampioenentrui:
3 Kleur, blond alcoholarm, herstelbier