Sandra Bekkari

Op wandel met Sandra Bekkari “Ik ben ook een work in progress”

Ze brengt even snel boeken uit als ze recepten kan klaarmaken. Die we met smaak en en masse blijven verorberen. Het laatste deel van Missie Gezond Gewicht was net uit of daar kwam al een nieuwe worp. ‘30 minuten deel 1 –nu kersvers in de rekken- wordt wellicht opnieuw een driedelige reeks. Toch hoeft het niet altijd meer harder, sneller en beter voor Bekkari. Dit najaar loopt ze wel nog een hele en een halve marathon. Op twee maanden tijd. “Ik ben vooral in competitie met mezelf.”

Het is een prachtige zomerse dag wanneer we met Sandra Bekkari gaan wandelen tussen de maïsvelden, langs kronkelende baantjes en veldwegeltjes in de buurt van haar huis in Wingene. De bestsellerauteur en oprichter van Sana, het voedingsbureau, en de gelijknamige methode, oogt ontspannen. Moet zelfs even op zoek naar waar ze die telefoon heeft gelaten. Niet dat het vakantie is, of dat ze het even rustiger aan doet. Op dat moment zit ze nog in deadlinefase met haar nieuwste boek dat in oktober zal verschijnen. En de periode waarin Nooit meer diëten – de bestsellerreeks die een half miljoen keer verkocht werd- de mijlpaal van tien jaar tikte, is net achter de rug.

Hoe zit het met de spirit en de inspiratie Sandra? Hoeveel boeken kan een mens over gezond eten schrijven?

(lacht) “De basis is altijd hetzelfde –gezond eten, bewegen en mentale gezond- maar de insteek verandert wel. De nieuwste reeks ‘30 minuten’ gaat vooral over tijd. Elk gerecht tover je in een halfuurtje op tafel, zo eenvoudig is het. Ik denk dat er weinig mensen zijn die vinden dat ze veel tijd hebben. En al zeker niet om lekker gezond en eenvoudig te koken. Ik wil hen dat excuus alvast ontnemen. 

Hoe moeilijk is het om jezelf de hele tijd te vernieuwen?

“Het is een leuke uitdaging. Bij het eerste boek van een driedelige reeks zit de energie wel een beetje anders dan bij nummer drie. Dan voel ik dat het weer tijd is voor iets anders. Bij de ‘30 minuten’-reeks ben ik heel enthousiast over de belofte. Dit boek is er echt voor de drukke dagen. Ik beloof het: snelle recepten zijn niet saai. Door de juiste combinaties en specerijen blijft het boeiend.”

Nu ben ik benieuwd naar wat je zelf maakt wanneer je geen tijd hebt?

“Een traybake met groenten, olijfolie, kruiden en kippenboutfiletjes erbij is altijd een winnaar. Dan prepareer ik die en doe ik nog wat mailtjes terwijl de oven de rest doet. In de winter geniet ik vaak van een hartige ovenschotel met een gezellig krokant korstje.”

Wanneer iemand een korstje gezellig noemt, roept dat onmiddellijk een sfeer op. Kan een gezonde maaltijd jouw dag beter maken?

“Zéker. Als Anna, mijn jongste dochter, in de examens zit, zijn de maaltijden hier thuis een hoogtepunt. Maar ook samen met mijn man Peter iets lekkers eten, kan de dag een andere invulling geven.”

Van de zomervakantie naar de herfst. Hou jij van de wissel van de seizoenen?

“Ik ben een echt zomerkind, geboren in juli ook, dus dat zal er wel mee te maken hebben. De zomer is mijn favoriet, al hou ik ook van de andere seizoenen. Een ochtendloopje onder de verkleurde prachtige herfstbladeren is ook fantastisch. Daarna komt dan een warm ontbijt. Of een winterwandeling met daaraan een warme choco gekoppeld… Ik heb geen last van het vallen van het blad of een mistroostigheid in de winter. Ik ben te enthousiast bezig om daar last van te hebben. Meestal gaat de tijd heel snel en denk ik ‘dit seizoen is ook alweer gepasseerd’.”

Jij sport ook wel veel buiten. Dat scheelt.

“Ik ga vier keer per week buiten lopen volgens een vast online schema. Dat zijn mijn me-time momentjes.”

Aan de oude Sana-methode –vooral gericht op gezonde voeding en slim bewegen- heb jij een nieuwe pijler toegevoegd: jezelf regelmatig opladen. Daarbij benadruk je het belang van een goede slaaphygiëne, maar ook het hebben van een Ikigai.

“Ikigai is een Japans begrip en betekent dat je een doel hebt om ‘s ochtends op te staan. Dat doel hebben is heel belangrijk voor je mentale gezondheid. Mijn twee belangrijkste zijn: mensen motiveren en inspireren om goed voor zichzelf te zorgen én een goede mama zijn.”

Moet je over dat professionele doel soms reflecteren of dat opnieuw onderzoeken?

“Mijn Ikigai is al jaren onveranderlijk. Ik ben in juli 52 geworden en voel wel het verschil met tien jaar geleden. Ik sta veel rustiger in het leven. Door de jaren heen heb ik geleerd om vaker neen te zeggen. Sommige aanvragen die ik krijg, passen niet bij waar ik voor sta. Daar waak ik beter over in de laatste jaren.”

Vlamingen mijden massaal en actief slecht nieuws, zo blijkt. De wereld is er zo slecht aan toe, dat we er constante stress mee opbouwen. Heeft het wereldnieuws een invloed op jou?

“Ongetwijfeld wel. Vandaag gaat het slecht in de wereld, en dat is al even aan de gang. Het zijn onzekere tijden, maar ik geloof ook dat we daardoor meer genieten van de kleine dingen en dankbaar zijn. Ik ben een positief ingesteld mens en probeer me te focussen op wat ik zelf kan doen of kan controleren. Niemand weet wat morgen brengt. Dus ben ik tijdens mijn ochtendloopjes vriendelijk tegen iedereen, help ik mensen waar ik kan en steun in bepaalde doelen.”

Ochtendloopjes op vaste dagen, controleren wat kan. Jij houdt van structuur en regelmaat?

“Ik ben een echt gewoontedier. Routines en voorspelbare dagen geven mij rust. Hoe gestructureerder mijn dag, hoe fijner ik het vind. ‘s Ochtends vroeg lopen, douchen, een lekker ontbijt, werken, eten, werken, eten en wat ontspanning (lacht). Een dag zonder te veel onverwachte zaken, maakt me blij. Wat niet betekent dat er soms geen chaos is. Als ik me er op die momenten niet door van de kaart laat brengen, dan ben ik ook trots.”

Jij brengt al jaren boeken uit in het najaar, wat betekent dat de zomer deadlinetijd is. Heb jij toch wat vakantie gehad of komt die nog? 

“Tijdens de zomermaanden werk ik door, maar voel de tijd toch ook wat vertragen. Het mailverkeer wordt rustiger en er is minder afleiding. In september zijn we een weekje met de kinderen naar Italië geweest. In het najaar volgen nog enkele kortere tripjes.”

Moet je weg zijn om echt te stoppen met werken?

“Mijn laptop pak ik niet mee, maar dan is er nog die telefoon. Ik probeer het te beperken tot het minimum. Maar volledig offline gaan zou pas lukken wanneer je hem afpakt.”

Als we kijken naar de trends in voeding en gezondheid. Wat staat er op jouw radar? Waar mogen we ons in de nabije toekomst aan verwachten?

“Het totaalplaatje neemt de bovenhand. Voeding, mentaal welzijn en slim bewegen gaan hand in hand. Krachttraining en het behouden van spiermassa zien we ook steeds meer. De heel strenge diëten lijken er wat uit, al is Ozempic nog altijd populair. Slapen en ontkoppelen, zijn nauw verbonden met elkaar en heel belangrijk. Een goede nachtrust heb je niet altijd onder controle, maar schermen op tijd wegleggen helpt wel. 

Vandaag slaap ik goed, maar dat was enkele jaren geleden wel anders. Toen zat ik ook tot ‘s avonds laat aan mijn computer of kwam ik thuis van een lezing om mijn sociale media nog eens open te doen. Ik heb mijn gewoontes ook moeten aanpassen. Ik ben ook een work in progress.”

Altijd een beetje werken dus. Wat is het volgende op de planning, eens iets helemaal anders?

“(lacht) Neen, dat staat momenteel niet op de planning. Wat we doen vandaag, gaat goed en doe ik nog steeds heel graag. Ik hou van mijn boeken. Ze zijn gezellig, de geur van papier en het vasthouden van iets tastbaar. Tegelijkertijd heb ik sinds twee jaar ook een app. Die kan je steeds bijwerken en geeft de vrijheid om recepten nog een beetje aan te passen of nieuwe dingen toe te voegen om het mensen nog eenvoudiger te maken. Mijn samenwerking met FoodBag, waarbij we creatieve recepten samen met de boodschappen aan huis leveren, is ook super. Dat alles maakt de stap naar gezond en lekker eten zo klein mogelijk. Hoe meer we alles op een plateautje serveren, hoe beter. Ik heb sinds enkele jaren het gevoel dat de dingen goed zijn zoals ze zijn. Ik heb zeker nog ambitie, maar niet alles moet nog beter, weer anders. En het is ook fijn dat ik in het najaar tijd kan maken om eens een weekend weg te gaan en om te gaan lopen.”

Juist! Je liep vorig jaar jouw eerste marathon!

“Klopt! In december in Malaga. Dat was heel speciaal. Het smaakt naar meer. Eind november loop ik er normaalgezien nog één in Firenze, in september heb ik een halve in Kopenhagen gelopen. Dat was niet de bedoeling. De ticketsystemen werken zoals die van concerten. Toen ik aan mijn computer klaarzat voor de aanmelding van Kopenhagen waren er al 33.000 wachtenden voor mij, na een halfuurtje kreeg ik de melding dat het uitverkocht was. Via een connectie heb ik later toch een ticket bemachtigd, dus moest ik ze allebei doen. Kopenhagen heb ik voor mezelf gedaan, Rome doe ik samen met Peter. Dat wordt zijn eerste halve marathon.”

Is het uitlopen van een marathon na je 50ste genoeg of wil je een bepaalde tijd halen? 

“Het is een eeuwige strijd met mijzelf. In november zal het drie jaar zijn dat ik opnieuw ben beginnen lopen. Ik schreef het zelf in één van mijn boeken: ‘Ik loop drie keer per week, maar ik heb het competitieve wat losgelaten’. Dat heeft dus niet lang geduurd. 

Het is de aard van het beestje. Ik voer geen competitie met een ander, maar met mezelf. Ik wil het altijd een beetje beter doen dan de vorige keer. Een marathon lopen heb ik altijd uitgesteld. Toen ik 50 werd, wilde ik er echt werk van maken om die magische 42,2 kilometer te lopen. Dat was het eerste doel. Daarna wilde ik hem onder de vier uur lopen. Uiteindelijk zag ik de selectietijden om in aanmerking te komen voor mijn leeftijd bij de marathon van Boston: 3u50! Daar heb ik voor getraind. Maar een marathontijd lopen is niet alleen afhankelijk van wat jij wil. Ook spijsvertering, slaap en zenuwen spelen mee. Ik ben binnengekomen op 3u49! Dan denk ik ‘laat het nu los Sandra!’ (lacht).”

Zei de vrouw die daarna een halve en een hele marathon op twee maanden inplant. Kan jij nog gewoon genieten van het lopen? 

“Zeker! Ik geniet van elk loopje. Lopen is mijn meditatie. Dé manier om mijn hoofd leeg te maken. Daarom loop ik meestal zonder muziek. Mijn voetstappen en de vogeltjes brengen me in een flow. Soms krijg ik daardoor goede ideeën of inzichten. En soms ook gewoon niets. De zaligste loopjes zijn die waarna ik mij afvraag waar de kilometers gebleven zijn. Omdat ik precies met niets bezig ben geweest.”

Wie is Sandra Bekkari?

Sandra Bekkari is 52 en werd geboren in Oostende. Ze had er tien jaar lang een sport- en wellnesscentrum. Na enkele opleidingen rond voeding en voedingsleer bracht ze in 2010 haar eerste kookboek ‘Slank en Gezond’ uit. Vandaag heeft ze in totaal 16 kookboeken gemaakt, waarvan de bekendste de reeksen ‘Nooit meer diëten’ en ‘Fast Food’z. Tussen 2017 en 2019 was ze elke weekdag te zien in het televisieprogramma Open Keuken op VTM. 

Sinds 2018 heeft ze diverse voedingsproducten en een kruidenlijn op de markt. Sedert 2023 kan je haar app met online coachingprogramma en constant evoluerende recepten uit haar kookboeken downloaden. 

Bekkari is getrouwd met Peter Craeymeersch, ze heeft een dochter Anna en twee pluskinderen, Andreas en Josefien.

Dit wist je nog niet over Sandra Bekkari

Mijn favoriete ovenschotel?
Onmogelijk om te kiezen! Op dit moment maak ik vaak de Traybake met srirachakip, wortel, spitskool en pastinaak uit mijn nieuwste boek ’30 minuten’. Geen werk én superlekker.

Zo ontbijt ik het liefst?
Tijdens de week met vers fruit, granola en skyr. Tijdens het weekend met een gezond ontbijtperentaartje, appelbeignets of chocolate-chip applebread. 

Mijn favoriete drankje?
Alles met gember en citroen, zowel warm als koud.

Mijn idool?
Ik ben een grote fan van Michelle Obama en Oprah Winfrey. Sterke, inspirerende vrouwen die het zelf gemaakt hebben. 

Dit kookboek gebruik ik?
Recettes Italienne d’hier et d’aujourd’hui van Mimi Thorisson. Ik maak er wel mijn eigen versie van.

Mijn all time favoriete nummer om op te koken?
Elbow – One day like this. Een heerlijk nummer. 

Leukste shopadresje?
Moodstore Duka in Brugge en Icons Collections Oostende. Daar hebben ze zalige truien van het Belgische Colorush.

Lekkerste eetplaatsje?
Er zijn er zo veel. Onlangs heb ik een nieuw topadresje ontdekt: Bar Bulot in Zedelgem. Een verfijnde Frans-Belgische brasserie onder de vlag van de hertog Jan Restaurant group. 

Hier drink je de lekkerste koffie?
Charlie’s Antwerpen

Een perfecte vrijdagavond ziet er zo uit?
Gezellig tafelen met mijn gezin. Samen genieten en bijkletsen.

 

Thalisa Devos